من گاهی در بعضی از جلسات عقد که عروس و دامادها پیشم می‌آیند وقتی نصحیت‌شان می‌کنم در خلال حرف‌هایم به این نکته هم اشاره دارم که بعضی حمل بر شوخی می‌کنند؛ من در محاسبات نهایی، زن را قوی‌تر از مرد می‌دانم. اعتقادم این است [که] مرد ‌هارت و هورتش زیاد است، اما آنکه بالآخره در یک مقابله اگر این مقابله طول بکشند پیروز خواهد شد زن است؛ یعنی زن بالآخره با روش‌ها و وسایلی که خدای متعال در اختیار و طبیعت او گذاشته،‌ بر مرد غالب می‌شود این یکی از زیبایی‌های طبیعت و از اسرار خلقت است. به مرد استخوان درشت‌تر، قد بلندتر و صدای کلفت‌تر داده‌اند، اما به زن در مقابل این امکانات، لطافت‌های روحی و وسایل نفوذ روی مرد را داده‌اند تا تعادل برقرار شود.

خانواده شهیدان ضعیف تن از جمله همین خانواده ها به شمار می روند؛ خانواده ای شیرازی که موشک دشمن بعثی جمع شش نفره شان را از هم پاشید و با شهادت چهار عضو خانواده، تنها دو نفر باقی ماندند. این بار حکایت ما روایتی است از بازمانده ضعیف تن ها، سکینه نجاری که از آن شب فراموش نشدنی و ازشهدایش اسدالله ضعیف تن و ژاله ضعیف تن، ابولقاسم و لیلا ضعیف تن فرزندانش می گوید.

به گزارش سایت زنان شهید روایتی از بازمانده خانواده ضعیف تن ها خانم صغری خیل فرهنگ در حادثه موشکباران 30 فروردین 1367 شیراز جمع آوری شده است

در ادامه روایت را از مادر شهدا می خوانیم.

خانواده ضعیف تن چهار شهید را تقدیم کرده اند، برای شروع از خانواده تان بگویید.

من سال 1337 ازدواج کردم. 15 سال بیشتر نداشتم که با اسدالله ضعیف تن پسر خاله ام ازدواج کردم. ایشان هشت سالی از من بزرگ تر بود، متولد 1314. اسدالله پدر و مادرنداشت، او درخانه ما بزرگ شده بود. برای همین خیلی خوب ویژگی های اخلاقی یکدیگر را می شناختیم. مراسم خیلی ساده ای هم برگزار کردیم.

مهریه ام 1000 تومان بود. آن زمان اسدالله خیاطی داشت. خیلی مهربان، سختکوش و خوش اخلاق بود. مردی ملایم که آرامشش به کانون گرم خانواده ما هم آرامش می داد. من هم در کنارش جوراب بافی می کردم.

زندگی مان را با تلاش و همت خودمان ساختیم تمام تاروپود زندگی مان با درآمد حلال شکل گرفت. من مادر چهار فرزند بودم. دو دختر به نام های ژاله و لیلا و دوپسر به نام های ابوالقاسم و حسین.

وقایع شب موشکباران را به خاطر دارید؟ آن شب چه اتفاقی افتاد؟

29 فروردین سال 1367 بود. سال های پایانی جنگ. آن شب دومین روز از ماه مبارک رمضان بود. همه خانواده دور هم جمع بودیم. برای شام هم آبگوشت گذاشته بودم. پسرم ابولقاسم چهار روزی بود که ازخدمت سربازی به مرخصی آمده و درکنار ما بود. تنها 16 روز به پایان سربازی اش در کردستان مانده بود. همان روز حدود ساعت 2 بعداز ظهر بود که دشمن یکی دو بمب به کوی سعدی شیراز انداخت. ابولقاسم گفت: ” من می روم به جبهه کردستان، شما بچه ها را بردارید و بروید روستا تا به شما آسیبی نرسد! من نپذیرفتم و گفتم بچه ها مدرسه دارند، ژاله سرکار می رود. هرچه خدا خواست همان خواهد شد. همگی خوابیدیم. سحری بلند شدم و سفره را پهن کردم بچه ها را صدا کردم، دورهم سحری روز دوم ماه مبارک رمضان را هم خوردیم. بعد از خواندن نماز صبح، خوابیدیم. 30 فروردین 1367 بود. نمی دانم چقدر طول کشید و چه شد که یکباره حجم سنگینی را روی خودم حس کردم. سقف خانه آمده بود پایین. ستون خانه و آشیانه بچه هایم یکباره ویران شد. فرق سرم شکافته شده بود و از هوش رفتم. وقتی چشمم را باز کردم در بیمارستان شیراز بودم. تا به خودم آمدم سراغ بچه ها را گرفتم.

همان جا متوجه شهادت بچه ها و همسرتان شدید؟

نه، چیزی به من نمی گفتند: ساعت5 بعد از ظهر بود که برادرهایم یکی یکی آمدند بیارستان، من سراغ بچه ها را می گرفتم و آنها به بهانه اینکه در جایی دیگر بستری شده اند و تنها دست و پایشان شکسته جواب درستی به من نمی دادند. بعد از اینکه مرخص شدم به خانه برادرم رفتم آنجا بود که متوجه شدم چه اتفاقی افتاده است. تنها یاد حضرت زینب (س) بود که من را آرام می کرد. نمی دانید آن شب تا صبح من چه کشیدم. جگرم آتش گرفته بود. تنها حسین، از آن جمع چهار نفر فرزندانم برایم مانده بود. آنها به همراه همسرم اسدالله زیرآوار خشم و کینه بعثی ها به شهادت رسیده بودند. حسین الان خودش پدر سه فرزند دانشجو است. من بعد از 26 سال تنها با عکس بچه های شهیدم ژاله، لیلا و ابولقاسم زندگی می کنم. چاره ای ندارم امانت خدا بودند که از من گرفت.

گویا شهید ژاله ضعیف تن دختر شما تحصیلکرده و نخبه بودند، کمی از شهیدتان بگویید.

ژاله متولد 10تیرماه 1339 بود. قهرمان خانه ام بود. دختری نمونه و مهربان که غم فراقش من را از بین برد. من و ژاله 17 سال بیشتر با هم فاصله نداشتیم. دانش آموزی نمونه ای که بعد از تلاش های شبانه روزی اش در یکی از رشته های پزشکی(رادیولوژی) پذیرفته بود. ژاله بیش از شش ماه در روزایی که مردم برای انجام راهپیمایی و تظاهرات در خیابان شهر مقتدرانه حاضر می شدند، صبح ها همراه من به جمع مردم شیراز، همدل و همگام با آنان، شعارهای شورآفرین و شوق انگیزی چون “استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی” سر می داد.

اگرچه خود و خانواده مان وضعیت مالی خیلی مناسبی نداشتیم اما تهیدستان و مستمندان را فراموش نمی کرد وقتی هم که از او می پرسیدم چرا؟ می گفت: ” مادر اجر کار خیر را از بین نبر…”

هرگز راضی نمی شد که کمک هایش به فقرا، آشکار شود. او به کتابخوانی علاقه فراوان داشت و در زمان فراغت، کتاب های شهید آیت الله مطهری و شهید آیت الله دستغیب را مطالعه می کرد، اعتماد به نفس خود را از دست نمی داد. ظهر که از سرکار می رسید بچه های کوچه می آمدند استقبالش، در کنارشان می نشست و با آنها صحبت می کرد.

از دیگر شهدای خانواده ضعیف تن ها لیلا و ابولقاسم برایمان بگویید.

داغ شهادتشان برایم خیلی سخت بود. لیلا دوم دبیرستان بود، متولد5 بهمن ماه 1394. لیلا یک سال هم به خاطر اینکه خیلی خجالتی بود مدرسه نرفت.

خیلی مظلوم و محجوب بود. حتی وقتی دایی هایش به خانه ما می آمدند حجاب به سر می کرد وقتی هم که می گفتم اینها محرم هستند، می گفت اینطوری حرمت ها را بیشتر حفظ می کنم. خیلی دوست داشت او هم به جایی برسد که بتواند به کشورش خدمت کند. ابولقاسم متولد 8 اردیبهشت 1345 بود. دیپلمش را که گرفت، از طریق تیپ 55 هوابرد برای گذراندن خدمت سربازی رفت کردستان، جوانی کم حرف، مؤمن و کم توقع که شرم و حیا در وجودش نمایان بود و در نهایت در خانه خودمان به فیض شهادت رسید.

حرف آخر

این روزها خیلی دلتنگ بچه ها می شوم، به قدری فکر و خیال کرده ام که دچار بیماری شده ام. برای آنچه در راه خدا داده ام پشیمان نیستم اما دلتنگشان می شوم.

امیدوارم خداوند چهار شهید من را د رزمره شهدای کربلا قرار داده و با آنها محشور بگرداند.

با همه‌ی این مسائل چرا علیّ بن ابی‌طالب سکوت مي‌كند و چرا حتي همكاري مي‌كند ولو همكاري انتقادي؟ براي اينكه ايشان اسلام را فداي خودش نمي‌خواهد بکند، بلكه خودش را فداي اسلام می‌خواهد بكند. ايشان در تعبيري كه در نهج‌البلاغه است فرمودند: در اين شرايطي كه مي‌ترسم امّت تازه تشكيل شده‌ي اسلام تجزيه شود و شوكت اسلام از بين برود و تازه مسلمان‌ها مرتد شوند و مسلمين به جان هم بيفتند و كفّار طمع كنند، من سكوت کردم و باید سکوت می‌کردم.

وقتي علي براي اسلام سكوت مي‌كند، نمي‌شود كه به نام ولايت علي سكوت نكرد و به توطئه‌هايي كه دشمنان اسلام و قرآن براي تفرقه بين مسلمين طراحی می‌کنند كمك كرد. دامن زدن به اين تفرقه در امّت اسلام، كه خودش به اندازه‌ي كافي تجزيه شده است، دیگر تشیع نیست بلکه پشت كردن به تفكر و سيره‌ي اميرالمومنين (س) است. همان طور كه علي به خاطر مصلحت اسلام سكوت كرد، اين سكوت و آن شرايط هنوز هم هست و الان شاید از جهاتي بيشتر هم باشد. بنابراين كاسه‌ي داغ‌تر از آش نبايد شد…

استاد حسن رحیم پور ازغدی

منبع: سخنرانی با عنوان «دین همه دین است» در دارالشفاء قم - غدیر 1385

و شما ای مستضعفان جهان و ای کشورهای اسلامی و مسلمانان جهان بپاخیزید و حق را با چنگ و دندان بگیرید و از هیاهوی تبلیغاتی ابرقدرتها و عُمال سرسپردة آنان نترسید؛ و حکام جنایتکار که دسترنج شما را به دشمنان شما و اسلام عزیز تسلیم می‌کنند از کشور خود برانید؛ و خود و طبقات خدمتگزار متعهد، زمام امور را به دست گیرید و همه در زیر پرچم پرافتخار اسلام مجتمع، و با دشمنان اسلام و محرومان جهان به دفاع برخیزید؛ و به سوی یک دولت اسلامی با جمهوریهای آزاد و مستقل به پیش روید که با تحقق آن، همة مستکبران جهان را به جای خود خواهید نشاند و همة مستضعفان را به امامت و وراثت ارض خواهید رساند. به امید آن روز که خداوند تعالی وعده فرموده است. »

خدایا همچنان که ایران اسلامی را تاکنون دربرابر شیطنت های دیگران حفظ نمودی بیداری اسلامی که در کشورهای اسلامی پدیدار شده حمایت بفرما و پیروزشان کن. به برکت صلوات برمحمد و ال محمد. اللهم عجل لولیک الفرج انشاء الله

“سعودی‌ها بدعت بدی گذاشتند در این منطقه و البتّه خطا کردند، اشتباه کردند. کاری که امروز دولت سعودی در یمن دارد انجام میدهد، عیناً همان کاری است که صهیونیست‌ها در غزّه انجام دادند. دو جنبه دارد: یکی اینکه جنایت است، نسل‌کشی است، قابل تعقیبِ بین‌المللی است، بچّه‌ها را میکشند، خانه‌ها را خراب میکنند، زیربناها را نابود میکنند، ثروتهای ملّی را در یک کشور از بین میبرند؛ خب، این یک جنایت بزرگ است؛ “بیانات رهبرمعظم انقلاب

عربستان چقدر بیچاره است چون بازیچه دست کسانی شده است که عاقبت آنان در قران به صراحت و با اطمینان بیان شده است. کاش سران عرب به خودمی آمدند و از اسارت هوی و هوس وسلطه گری  و خیالبافی بیرون می آمدند به خود می آمدند تا بیش از این بار گناه خود را سنگین تر نکنند.

اگر از حوادث گذشته درس گرفته نشود تاریخ تکرارمی شود . با مطالعه تاریخ نتیجه این جنگ مشخص می شود.

اگر استکبار جهانی توانست حکومت مدنظر خود را در ایران به کرسی بنشاند اگر استکبار جهانی توانست در جنگ با ایران به این کشور تعرض کند اگر استکبار جهانی توانست در جنگ سی و سه روزه  بر مسلمانان لبنان پیروز شود  اگز استکبار جهانی توانست در حمله به عراق به اهداف خود برسد  اگر استکبار جهانی توانست بر مردم سوریه  فائق آید که انشاء الله نمی تواند ، بر مردم یمن نیز پیروز خواهد شد. که انشاء الله نخواهد شد. پیروز میدان خونهای به ناحق ریخته است . نتیجه همان وعده قران است جاء الحق و ذهب الباطل ان الباطل کان زهوقا

طوفان قاطع تنها و تنها یک باخت برای حاکمان سعودی بوده است و این عملیات تنها تایمر فروپاشی سعودی‌ها را زودتر از قبل به راه انداخت. چرا که امریکا که تحریک کننده عربستان علیه یمن بوده است شاهد شکست های مکرر صعودی ها در جنک با مقاومت اسلامی است. همین  امر عربستان را تبدیل به مهره ای سوخته خواهدکرد.

حامیان عربستان در تجاوز به یمن سران کشورهایی هستند که به شدت با بیداری اسلامی مخالفند. چرا که انصارالله یمن تحت تاثیر مواضع انقلاب اسلامی ایران قرار کرفته است. اینان کسانی هستند که از بیداری اسلامی و شورش مردم علیه حاکمانشان  هراس دارند. کسانی که به ناحق روی کار امده حاکمیت را از آن خود دانسته و سقوط از مقامی که دارند بسیار برایشان سخت است. و برای ماندن بر قدرت ازهیچکاری فروکذار نمی کنند. این هراسی که دروجودشان هست باعث می شود بجای اینکه متکی بر مردم خود باشند وبه نیروهای مردمی خود اعتماد و باورداشته باشند، به بیکانکان رو بیاورند و برای ماندن برمقام خود از غربیها کمک  بکیرند. برای همین از هیچ خدمتی به غرب  فروکذار نمی کنند. اعمال تهدید ، فشار اقتصادی بر مردم ، بالا نبردن آکاهی ملت ها به هرطریق و مصرف کرا نمودن  آنان   مخصوصا شیعیان از دیکر اقدامات این دولت هاست. تا براحتی هرکونه شورش داخلی را سرکوب نمایند.

عربستان وکشورهای عرب که حامی او در این حادثه تنها بازیچه ای هستند در دست آمریکا  انکلیس و در نهایت اسرائیل